2/16/2015

,,Szczęśliwy sen" - krótkie opowiadanie.

„Szczęśliwy sen"

Zwykła nastolatka mieszkająca w okolicach Poznania, napisała  list do Dawida Kwiatkowskiego. Ten list odmienił jej życie, ale zacznijmy od początku…
Asia przypadkiem znalazła wydarzenie "Young Stars Festival..." na facebook'u. Klikając w nie, przeczytała, że wystąpi jej idol – D. Kwiatkowski. Dziewczyna od razu zrobiła się smutna, ponieważ widzi kolejne wydarzenie, na którym jej nie będzie.
Minęły dwa miesiące, Asia dołączyła do grupy „Kwiatonators 14+”, gdzie poznała Magdę. Dziewczyny zaprzyjaźniły się. Dzień przed koncertem „Young Stars Festival” przyjaciółka załatwiła Aśce bilet za darmo. Był to zwykły bilet, ale nastolatka mogła spełnić marzenie choćby w 10% (90% stanowiło przytulenie itp.).
Dziewczyna wzięła się za pisanie listu do ‘Kfjata’. Napisała go w kilka godzin; m.in. wymieniła jak się teraz czuje, jak jest u niej  w domu, że nic innego tak wspaniałego ją nie spotka. Rozpisała się na kilka kartek, które skserowała. Kopię schowała, a oryginał przygotowała na koncert.
W czasie koncertu udało jej się dopchać do barierek i klepnęła kamerzystę.
- Proszę pana, mógłby pan wrzucić to na scenę? – zapytała z kopertą w ręce.
- Nie mogę – odpowiedział sucho.
- Proszę, to ważne dla mnie, proszę.
Kamerzysta wziął kopertę z jej rąk, podał Dawidowi… Miał wrzucić na scenę, cóż podał Kwiatkowskiemu do ręki.  Jak operator kamery wrócił na miejsce, to podziękował i przytuliła.Minął tydzień, a Aśka zobaczyła post ‘Dejwa’ związanego z jej listem.
,,Tak jak mówiłem kilka dni temu, na Young Stars był sztos! Publiczność, artyści, sprzęt – wszystko zaj3biście jedyne co to zszokował mnie ten list poniżej. Autorka tego listu napisała tyle rzeczy, opisała –jednym słowem mówiąc –całe swoje życie. Przyznaję się, że popłakałem się…Chciałbym Cię Asiu odnaleźć, jeśli możesz to odezwij się.”
Nastolatka przeczytała parę komentarzy, gdzie wszystkie ‘’Asie’’, ‘’Joanny’’, ‘’Aśki’’ etc. Podszywały się, nie wiedziała czemu, ale co zrobić…
Dziewczyna napisała komentarz, który brzmiał tak:
„Dawid to ja. Ja jestem autorką listu… Jestem tą ‘prawdziwą’, mogę udowodnić. Wybierz jakąkolwiek linijkę listu, a ja go napiszę.”
Po niespełna  chwili dostała odpowiedź „ Napisz ostatnią linijkę listu…”
Asia odpisała: „Oto on: „[…] i gdybym mogła, to chcę by rozjechał mnie samochód. Asia””
Minęło kilka godzin i Joanna dostała wiadomość  na facebook’u. Sprawdziła. To było od Dawida… Napisał:
„Fajnie że Cię znalazłem. Wieczorem zaproszę Cię do znaj :)”
- Dobrze, tylko po co chciałeś mnie znaleźć? – odpisała.
- Ponieważ ten list mnie zszokował.
- Dostajesz tysiące takich listów, czemu akurat mój?
- Dostaje taki listy o życiu, o cierpieniu, o mnie, ale nie takie jak Twój. Twój jest jakiś inny… Mam pytanie, po co go mi napisałaś?
- Jak wiesz, nie  mam komu zbytnio mówić o sobie i potrzebowałam komuś napisać co czuję i wg.
-Mhmm.
Pisali, poznawali się jakoś, i po kilku dniach Dawid napisał do Asi.
„Teraz nie będzie mnie na fejsie ale chcę spełnić Twoje jedno marzenie ;) Spotkajmy się pod Areną (wejście C) o 13, za tydzień”
Aśka zastanawiała się o jakie marzenie… Marzeń miała dużo, przecież. I czemu akurat ona? No nic, dziewczyna cieszyła się, że spotka Dawida Kwiatkowskiego.
Nadszedł bardzo wyczekiwany dzień dla Aśki. Nastolatka ubrała się w spodenki sięgające za kolana, T-shirt niebieski; wzięła torbę Paris, do której spakowała telefon, bluzę  (na wypadek zimna), pięć złoty na bilety, słuchawki oraz  legitymację (którą zawsze nosi) i wyszła na przestanek tramwajowy. Następnie wsiadła w tramwaj  nr 7. Kiedy wysiadała na danym przestanku, ruszyła w stronę umówionego miejsca spotkania. Stała przez jakieś 10-15min przed Areną i rozglądała się za… Za Dawidem? Za busem? Za czymkolwiek. Nawet ktoś jej się pytał co tu robi, a Asia nie wiedziała co powiedzieć. Powiedziała, że umówiła się z kolegą, bo co innego? Może „Czekam na Dawida Kwiatkowskiego”? haha, wyśmiałby ją…
Dziewczyna nie wiedziała czy ma iść, czy czekać… Stwierdziła, że poczeka jeszcze trochę, nic nie straci. Usiadła na murku, włączyła w słuchawkach „Wytrzymać chcę” i rozmyślała.
Może Dawid ją oszukał? Może się… Niee.  Chociaż? Nastolatka miała coraz więcej wątpliwości.
Siedziała jeszcze dziesięć minut, po czym spłynęło jej kilka łez… Nagle poczuła szturchnięcie.
- Co jest?! – powiedziała, ściągając słuchawki i podnosząc głowę.
- Asia? – spytał – Ty płaczesz?
- Dawid! – krzyknęła i przytuliła go.
- Czemu płaczesz? – tulili się.
- Teraz ze szczęścia – kolejne łzy poleciały.
Dawid i Aśka siedzieli na ławce w pobliżu i rozmawiali.
Tak zleciało im kilka godzin. Dawid musiał już wracać, więc pożegnali się.
- Czekaj! – krzyknął, jak już odchodził.
- No? – odwróciła się.
- A selfie? Haha, pamiątka musi być.
- Nie musi, ale dobrze - uśmiechnęła się.
- Musi!
Chłopak wyciągnął telefon i zaczął robić zdjęcia. Po zrobieniu 4323412 zdjęciach – bo Dawid wybredny – wymienili się numerami telefonów.
- Dziękuję za to, że mam Ciebie. Ty to najlepsze co mnie spotkało. Dziękuję. Dziękuję, że się ze mną spotkałeś – przytuliła go.
- Proszę. To było najlepsze spotkanie  - objął nastolatkę.
Smutna prawda, ale to było ich ostatnie spotkanie…
Kiedy się rozeszli, i Aśka wracała już na pociąg została potrącona przez samochód. To był bus Kwiatkowskiego. Igor  dzwonił po karetkę, a Dawid klęczał przy niej i oboje się żegnali…
Pogotowie przyjechało na czas, ale dziewczyny nie udało się uratować. Nastolatka zmarła w ramionach idola, a Dawidowi został zdjęcia i wspomnienia...

KONIEC :)

1 komentarz: